W pewnym momencie życia każdy człowiek dochodzi do momentu że musi sobie zadać pytanie - Jaki jest sens życia? Niektórzy wcześniej docierają do takiego punktu inni trochę później. Ja już dotarłem. I jaki jest sens życia? Nie mam pojęcia! Bo tak na prawdę to po co nam szkoła, po co nam studia, po co praca, mieszkanie, samochód itp itd? Skoro nie ma z kim tego wszystkiego dzielić?

"Samotność to taka straszna trwoga"

Samotność to według mnie najtrudniejszy stan z jakim człowiek może się spotkać. I tak na prawdę w takich momentach ratuje nas jedynie przyjeźń jeśli oczywiście jest prawdziwa. Bo prawdziwy przyjaciel cie wysłucha, zrozumie, nawet nie musi pocieszyć, ważne że jest.

"Mamy tylko siebie wielką mamy moc"

Moje życie powoli nabiera kształtów. Mam dobrą pracę, samochód, zaczynam powoli myśleć już o własnym mieszkaniu. Zaczyna mi się układać lepiej niż większości moich znajomych, ale co z tego, skoro nie potrafię się tym życiem cieszyć. Tak strasznie brakuje mi kogoś z kim mógłbym to wszystko dzielić. Jeśli miałbym oddać to wszystko w zamian za prawdziwą i szczerą miłość to chyba długo bym się nie zastanawiał. Żyje mi się coraz ciężej, a świadomość tego, że prawdopodobnie do końca życia będę sam powoli mnie przeraża. Boję się, poprostu się boję że przyjdzie mi umrzeć w samotności zapomniany przez wszystkich....

...bez odbioru...